EN BÜYÜK BİR

(1) islamda  devlet  varmı 

SIĞINIYORUM ALLÂH’A TAŞLANMIŞ ŞEYTANDAN

ADIYLA ALLÂH’IN, MERHAMETİYLE KUŞATANIN, GEREĞİNCE MERHAMET EDENİN

İslam devleti varmı, Kur’ân’da delilleri. İnsan gerçekten nankördür. Geberesi insan. Her şeyi yok iken var eden , var oluşu , aklının kavrama sınırları üstünde  engin bir yaygınlıkla , azamet ve  kuvvet ve  ölçüyle  gerçekleştiren yaratanına  karşı ne kadar umursamaz , ne kadar isyankar. Her şeyi var eden , var edişiyle  mucizeler içinde mucize , mucizeler üstünde mucize  eden. Varlık mucizesini  hayat mucizesi  ile  büyüten , yaşatan , öldüren , yaşayan , ölmeyen Allâha karşı ne kadar saygısız insan.

      Ey  Allâh’ın  var  ettikleri , Allâh’ın yarattıkları, Allâh’ın kulları  uyanın. Ölümle  uyanmadan , pişmanlığın faydasız olduğu zaman  gelmeden  uyanın.

      Sizi  yüce yaratana  karşı  aldatan  nedir.  Bilip  durduğunuz  o  yüce , var  ettiğini  geri  alacak ve  onu  neye  layık  etmişseniz  oraya  koyacak. Neye  layık  olmaya  çalışıyorsunuz..! Ebedi  kalacağınız  yere  hazırlık  yapıyorsunuz.  Dünya  hayatı  bunun  için  var.  Layık  olduğunuz  yere  hazırladığınız  ne  var.  Cennetemi  hazırsınız,  cehennememi  hazırsınız , hazırlıklarınızı  bir  hesaba  çekin.  Hatalarınızı  anlayın, Allâh’a  dönün. O  sizi  cennete  çağırıyor.

      Bu  varlık  onun ,  bu  hayat  onun.  Bencilliklerini nefsini  tanrı  edinmişlerin  sözü  ise  , bu  benim bedenim , bu  benim hayatım ne  istersem  onu  yaparım  olacaktır.  Eğer  doğru  söylüyorsanız  var  olanları kullanmadan  , basit  zannnettiğiniz  şeylerin  en  basitini  ,  bir  toz  zerresini  var   edin. Allahtan  başka  güvendiğiniz  , korktuğunuz ve  Allâh’ın  olan  egemenlik  hakkını  kendisine  verdiğiniz , yani  Allâhın  yerine  geçirdiğiniz , tanrı edindiğiniz  kim  varsa  çağırın ,  yardım  edebilecek  iseler.  Yok ,   yapamazsınız , bunu  düşünmek  bile  delice  bir  düşüncedir  bilirsiniz.   Siz  bile  bile  inkar  eder   bile  bile  küfredersiniz.  Çağırdığınızda  duymayanlara  çağırırsınızda  Allâh’ı  unutursunuz.  Tüm  putları  sizce  inkar  edersinizde , kiminizin bencilliği, kiminizin eşi , kiminizin parası , kiminizin  babası , kiminizin atası  putudur.

Haydi  inandığınızda, güvendiğinizde  doğru  söyleyenlerseniz  yaratana  uyun.  Varlık onun çünkü , var eden o.  Haydi  gelin  Allâh’ın  kitabına  uyun.  Eğer  inanıyor, güveniyorsanız  Allâh’a.

 Bir  zereyi  var  edemeyenler  ve  bir  zerreyi  var  edemeyen  putlarınız , sahte  tanrılarınız  sizler  ateşin  ebedi  yakıtı  olacaksınız  , hatanızdan   Allâh’a dönmez  iseniz.  Bir  zerreyi  var  edemez  ve  varlıkta ,  var  edenin  vermediği  haklar  iddia  edersiniz ,  bilmiyormusunuz yaratanınız  Allâh’ın  kitabında  ne deniyor   “dikkat , o’nun  yaratma  ve  buyurma”. (7 a’râf, 54).

“o’nun  yargı (egemenlik , hükmetme)” (6,62) (28,70) (28,88) ve  (6,57) (12,40) (12,67) (40,12) (5,50) (13,41) (18,26) (42,10)  ve  daha  pek  çok  âyette  hükümranlık  yetkisinin  Allâh’a  âit  olduğu  bildiriliyor. Size  ne  oluyorki  inandığınızı , güvendiğinizi  iddiâ  ettiğinize , her  şeyi  var  edene  değilde , o’na  isyan  ederek  o’nun  kanunlarına  aykırı  kanunlar , kurallar  çıkaran  böylece  kendini  Allâh’tan  üstün  gören , böylece  sözle  söylemese de  fiilen  tanrılık  iddiâ  eden  yaratıklara  itaat  ediyorsunuz.  Allâhı  , yaratanınızı  değilde  Allâh’ın  yarattığını , Allâh’a  isyan  ettiği  halde  uyulmaya daha  layık  zannediyorsunuz. Yok  yok siz  tevbe  edin. Tevbe  etmediğiniz taktirde  Allâh’ın  mülkünde  Allâh’a  ortak  ettiğiniz   (şirk  koştuğunuz) , yada  daha  kötüsü  Allâh’ı  özel  günlere ,  gecelere  veya  yerlere  layık  görüp , diğer tüm  varlığı  kendinize  ve sahte  tanrılarınıza  layık  zannetmeye  devam  ederek , cehenneme  layık  olduğunuz  ve   cehenneme  hazırlandığınız şüphesizdir.  Ne yaptığınızı  bilmez  bir  aldanmışlıkla  aldanmışsanız , yüce Allâh’ın  kitabını  düşünerek  anlayarak  okuyun  uyanın , tevbe  edin , Allâh’a  dönün.   

      Yüce Allâh’ın  kanunu  ; hükmü ; yargısı ; uygulanması  gereken  kararı ,  bize  gönderdiği  kitâbındadır. O  kitâbdaki  hükümle  hükümranlık  yapmayanlar  kâfirlerdir ;  Allâh’a  karşı  nankörlük  edenlerdir ,  Allâh’ın  hükümranlık  hakkını  inkâr  edenlerdir.  “… ve  kim  hükmetmedi (yargılamadı, egemen olmadı) ne  ile (ki)  indirdi  Allâh , böylece  işte (onlar) onlar  kâfirler.” (5 mâide,  44)  . Yüce  Allâh’ın  indirdiği  nedir. “ve  indirdi  sana  kitab  ve  hikmeti” (4 nisâ, 113).  Tevrat ve İncil ve Furkan ; (Kur’ân) ; (Zikr)  Allâh’ın indirdiklerindendir. Âyetin  belirttiği gibi  (salat ve selan ona) yüce Allâh’ın  elçisi  Muhammede  kitâb  ve hikmet  indirdi  yüce  Allâh.  Kitâb  Kur’ân,  hikmet  ise   yüce  Allâh’ın  elçisinin  sözüyle  ve  işiyle  öğrettikleridir. Allâh’ın indirdiği  bu  ikisi  islâmı  oluşturur.  Kur’ân’da  (salat  ve  selâm  ona)  yüce   Allâh’ın  elçisi hakkında ,  “ve  nutuk  atmaz  arzusundan” , “o  ancak  bir  vahiydir  vahyediliyordur”  (53 necm , 3 ve 4) denir. Bir takım  münafıklar  yüce  Allâh’ın  elçisiyle   gelen  dini  reddetmek  için Allâhı  ve  Kur’ân’ı  kabul  eder  görünerek ,  peygamberi  dinde  söz  sâhibi  olmayan  hüküm  sâhibi  olmayan  her  hangi  bir  insan  gibi  göstermeye  gayret ederler.   İslamı  yok etme  gayretindeki  şeytanların  yönettiği  bu  zavallı  cehennem  yakıtları  pek çok  müslümanı  bu  sapkın  inanca  saptırmışlardır. Bunlar  bu  inançları  ile  pek çok  âyeti  inkâr  etmiş  oluyorlar. Allâh’n  kitab  ve  hikmeti  indirdiğini  bildirdiği  âyet te  dâhil. Böylelerinin  münâfık  olduğunun  delîli.

“görmedinmi  (onları)  ki  zannediyorlar  elbette  onlar  güvendiler  (îmân  ettiler)  neye  ki  indirildi  sana  ve  neye  ki  indirildi  senin öncenden  istiyorlar  yargılanmayı  kudurgana  (tâğûta)  ve  muhakkak  emrolundular   inkâr  etmekle  (kâfir  olmakla)    ona  ve  istiyor  şeytan  saptırmayı  onları  sapmanın  uzak  olanına”.  (4 nisâ, 60).

”ve  dendiğinde  onlara , gelin  neye  (ki)  indirdi  Allâh  ve  elçiye  (peygambere) , gördün  münâfıkları  geri  duruyorlar  senden  (bir)  geri  duruşla”. (4 nisâ, 61).

     Bu  iki  âyetin  bildirdiği  ,  Allâh  ve  elçisinin ,  islamda  yargılamanın , egemenliğin, hükümranlığın  delili  olduğudur. Aksine ,  islamı  oluşturan  bu  iki  kaynaktan  başka  bir  yargı ,  egemenlik , hükümranlık  kaynağı  arayanların  müslüman  olduklarını  söylemeleri  isbata  muhtaçtır. İsbatı  ise  İslamla  yargılanmayı  istemek , İslam  kanununu , egemenliğini , hükümranlığını fiilen  istemektir.  İslamdan  başka  yargı  batıl , şeytana  aldanış  sebebidir .

     İslamda  devlet  işte  bu  âyetlerle  açıklandığı  gibi  vardır.  İslamda  devlet  yoktur  diyen  münâfıkların  , şeytanın  hizmetinde  , onun  saptırma  gayretinin  araçları  olduğu  böylece  bu  âyetlerle  bilinir.  İslamda  devletin  olmadığı iddiasını  savunan  münafıklara  sorulacak  basit  bir  soru  yanlışlarını  açığa  çıkarmaya  yeterlidir .  Devlet  ne  iş  yapar ?

 Devletler  kanunlar  oluşturarak , inançta  ve  işlerde , doğruyu , yanlışı,  ödülü , suçu  ve  cezayı , yönetim  biçimini ve  yöneticinin  ve  halkın  görev  ve  haklarını , savaş  ve  barışı , para ve ticareti , evlilik  ve boşanmayı ordu ve sağlık  kurumlarını ve  saire  akla  gelen  her  alanda  kimi  devletler  az  kimi  devletler  çok  kanunlar  oluşturarak  uygulayıcı  kurum  ve  kişileri  teşkilatlandırırlar.  Uluslar  arası  ilişkilerde  temsil  ve  halkının  refah ve  güvenliği  de  halkları  için  devletlerin  görevidir. Ve saire.

    Bu  anılan  işlerin  hepsi  ve  daha  fazlası  Allâh’ın  indirdiği  kitap  ve  hikmetin  içindedir. Yüce  Allâh’ın  elçisi , toplumsal  davranış  biçiminden  fazlasını  kişisel   yaşam  biçiminide  örnek  olarak  ve  emrederek  ve  teşvik  ederek  gerektiğinde  yargılayarak  toplumsal  bir  yaşam  biçimini  , yani  dini , yüce  Allâh’ın  emrettiği  biçimde  yaşatmak  için  çalışmıştır.  Dinin  tam  anlamı  toplumsal  düzen , nizam , sistemdir.  O  gerektiğinde  savaş  kararı  almış , ordu  kurmuş ve  savaşmış, gerektiğinde  barış  yapmıştır.  İslam  devletinin  başkanı ,  ordu  komutanı , namazda  imam , düzenin  ölçüsü idi. Devletin  egemenlik  alanındaki  şehir  ve  ülkelere  öğretmenler , yöneticiler  göndermiş.  Vergi  almış, halka  ihtiyaçlarına göre  yardım etmiş , zenginden  alıp  fakire zekat  dağıtmış. Ticaret  hukukunda  toplumsal  sömürü  aracı  faizi  yasaklamış. Yemek ve  içmekte  helal (serbest)  ve  haramı (yasağı)  açıklamış. Cinsel ilişkide  helali (serbesti)  ve  haramı (yasağı)  açıklamış. Helada  nasıl  davranılacağından  toplumsal  davranışlara  kadar  her  alanda  bilgilendirmiş , yönetmiş. İlmi (Bilimi)  teşvik  etmiş.  Cehaleti  kötülemiş. Sağlığı  önemsemiş  özendirmiş  ve tedaviyi tıbbı  tavsiye  etmiş.

    Bu  işleri  yapan  kurum  devlettir ,  Allâh’ın  âyeti  açık , net  bildiriyor , bu  işler , Kur’ân  ve  sünnette  bildirildiği  gibi  yapılacaktır.  “öyleyse  hükmet (yargıla , egemen ol , karar ver) (onların)  aralarında  ne  ile  (ki)  indirdi  Allâh  ve  uyma  (onların)  arzularına”. (5 mâide, 48).

  Allâh’ın  ve  elçisinin  emri  olan  işler  hem  şahısları  ilgilendiren  işler  hemde  toplumu  ilgilendiren   işler  yani  devlet  işleridir.  Öyleyse  Allâh’ın  ve  peygamberin  ve  müslüman  yöneticinin  emrine  uymakla  ilgili  âyetler   müslümanlara  islam  devleti  kurmayı  emrediyor.  “ey  (onlar)   ki  güvendiler  (îmân  ettiler) , (emrine) uyun  Allâh’ın  ve  (emrine)  uyun  elçinin  ve  buyruk  sahibinin  sizden ,  böylece  çekiştinizmi bir  şeyde ,  öyleyse  (geri)  çevirin  onu  Allâh  ve  elçiye  oldunuzsa  güveniyorsunuz  (îmân  ediyorsunuz)  Allâh  ve  gününe  sonranın  (âhiret gününe)  bu  seçkin  ve  daha  güzel  yorumca”. (4 nisâ, 59).   

Yani  îmanın  şartı  olan  bir  şeydir  Allâh’ın  ve  peygamberin  emrine  uymak , İslam  devleti  kurmak . Kişi  gücünün  yettiği  kadarından  mesuldür. İslamla  yönetmek  gücünü  aşarsa  o taktirde  islamla  yönetecek  bir  devlet  kurmak  için  çaba  göstermelidir. Temel ölçü  “ görev  yüklemez  Allâh  kimseye    istisnası  kapasitesi  (kadarı)…”. (2 bakara, 286).

  “ey  (onlar)  ki  güvendiler  (îmân ettiler)  rüku  edin  ve  secde  edin  ve  kulluk  edin  düzenleyeninize  (rabbinize)  ve  edin  seçkin  (iş) (hayır)  olurki siz  kurtulursunuz”.  (22 hac, 77).

“uğraşın  Allâh’da  gerçek  uğraşıyla (onun) , o seçti  sizi  ve    yapmadı  size  dinde   güçlükten ,  milleti  babanız  ibrâhîmin , o  şanlandırdı  (adlandırdı)  sizi  teslim  olanlar  (müslümanlar)  olarak  önceden  ve  bunda  olur  diye  elçi  tanık  size  ve  olursunuz  tanıklar  insanlara ,  öyleyse  ayakta  tutun  (kılın)  namazı  ve  getirin  zekatı ,  sım sıkı  tutunun  Allâh’a  , o  dostunuz  (mevlânız) ,  öyleyse   ne  güzel  dost (mevlâ)  ve  ne  güzel  yardımcı”. (22 hac 78). 

(20 TAHA, 47) “VE SAĞ  OLSUN  KİM  UYDU  (GERÇEĞE)  İLETENE”.   

(1 FATİHA, 1)  “ÖVGÜ  ALLAHA  DÜZENLEYENİ  EVRENLERİN”.   

Yazının telif hakkı , yazar adı ve web sayfasının yayınlanmasından ibarettir.

alıntı : yazar, Ali kenan Aydın

sayfa,   http://www.enbuyuk1.tr.gg  ve  http://www.enbuyukbir.net 

Rating: